از گذشته تا کنون رابطه بین زندگی و آب انکار ناپذیر است چه برای انسانها چه برای حیوانات و حتی گیاهان از این رو همواره نگهداری از آب به شکل صحیح و اصولی همچینین استفاده از آن مورد توجه همگان بوده- نگهداری آب در حجم مورد نظر و سالم ماندن آن همواره مورد توجه مصرف کنندگان در صنایع مختلف وجود داشته و دارد از این رو به ظروف نگهداری آب در حجم وسیع و گسترده مخزن آب - تانکر آب یا منبع آب نیز گفته میشود.

نگهداری آب در ظرفی که علاوه بر ذخیره کردن آب بتواند آن را از عوامل محیطی سالم و از هرگونه باکتری و میکروبی دور نگه دارد مهمترین انگیزه در ساخت مخزن های آب پلاستیکی با ظرفیت های گوناگون بصورت کاملا بهداشتی بوده.

تاریخچه کوتاه در مورد پیدایش مخزن آب

در طول تاریخ قوم ها و تمدن هایی وجود داشته که توانسته بودند برای خود مخازن آب ایجاد نمایند و در واقع پیدایش و ساخت مخازن آب اصلا چیز جدید و تازه ای نیست.

مخازن آب اولیه از موادی همچون سنگ، چوب و سفال درست می شدند. جالب است بدانید که برخی از این مخازن آب قدیمی همچنان مورد استفاده قرار می گیرند. و اما اولین مورد ثبت شده ی استفاده از مخازن آب به سه هزار سال پیش از میلاد حضرت مسیح برمی گردد! انبار ها و مخازن آب برای مردم تمدن دره سند – تمدنی در عصر برنز در شبه قاره هند  که از ٣٠٠٠ تا ١۵۰٠ قبل از میلاد می زیستند- بسیار ارزشمند و کارآمد بودند. مخازن آب همچنین در قلعه های بزرگ نیز ابزاری حیاتی بودند. احتمال این خطر همیشه وجود داشت که قلعه ای توسط دشمنان محاصره شود و در شرایط محاصره، نبود مخزن آب با حجم کافی داخل قلعه مشکل بزرگی بود.

حتی در دوره ای دیگر که از نظر زمانی خیلی به ما نزدیک تر است؛ مخزن آب چوبی معروف یک پارک ایالتی در کالیفرنیا (Año Nuevo State Park) که ساخت آن به قرن نوزده و سال ١٨٨۴ بازمی ‌گردد. این مخزن چندین سال پیش، پس از تعمیرات صورت گرفته، دوباره مشغول به کار شد.

نقش مخزن آب در زندگی شهری ایران باستان

   اهمیت آب و ذخیره سازی آن در ایران باستان منجر به ساخت یک سازه معماری به نام آب انبار شد. آب انبار یک سازه ی مهم در معماری سنتی ایرانی است؛ یک مخزن آب زیرزمینی سرپوشیده و رو بسته که برای ذخیره آب آشامیدنی در طول سال و یا ذخیره آب سرد در فصل تابستان مورد استفاده قرار می گرفت. قرار گیری در عمقی پایین تر از سطح زمین امکان هدایت آب جاری را به مخازن آن را مهبا ساخته و ضمنا عمق پایینتر سبب خنکی آب می گردید. در کنار آب انبار ها، مخازن آب دیگری هم مورد استفاده ی عموم مردم قرار میگرفتند. مثلا از دیرباز، مخازن روباز خانگی به نام حوض آب در ایران رایج بوده که به وسیله کانالهای شبکه آبیاری شهری در دوره های زمانی مشخص پر آب می شدند. البته کاربری شرب نداشتند. معمولا آب انبار در ابعاد بزرگ در محلات برای استفاده عموم ساخته می شد و آب آن با کیفیت تر بوده و به مصرف شرب مردم می رسید. آب حوض ها هم معمولا برای سرویسهای بهداشتی و شستشو مصرف می شدند.